Mybittorrent, mybloglog, kuwentong tambay, atbp.

Buti na lang at nakita ko kaninang umaga ang mybittorrent. Hehe. Kanina ko pa ito gustong i-blog ngunit hindi puwede dahil nasa opisina ako. Sa bahay ko lang pwedeng buksan ang blog kong kuwentong tambay.

Nabasa ko sa blog ni Ginoo ang tungkol sa Korean film na ito – ang tungkol sa pagiging “ako”. Maganda ata itong pelikula at ninais ko ring mapanood ito. Kaya’t naghanap ako sa Internet ng download sana ng pelikulang yaon. Doon ko nakita na pwedeng idownload sa mybittorrent. Presto!

Baka bukas o makalawa ay mapanood ko yung pelikula at maikwento ko dito.

Hay buhay. Ang hirap magblog sa wika ko. Hehe. Lahat kasi ng blogs ko ay sa Ingles. May mga blogs ako sa wikang ito ngunit ang mga iyon ay puro tungkol sa pagiging “tae” ko. Wuut. Etong kuwentong tambay ay hindi tungkol sa mga bagay-bagay na nangyayari sa akin dito. Tambayan ko kasi ang blog na ito tungkol sa mga bagay-bagay na nakikita ko sa Internet. Mga bagay na pwede kong pagkaabalahan upang maging makabuluhan ang aking oras habang tumatambay sa Internet.

Katatapos lang naming kumain ng roasted chicken. Akala ko di na muna kami kakain sa labas. Nagbabaon kasi kami sa opisina ngayon. Balak naming magbakasyon sa ibang bansa. Kaso kanina nag-aya si mister ko na bumili kami ng roasted chicken ngayon bilang hapunan. Meron pang natirang gulay (monggo na may tinapa) kagabi sa ref. Natawa nga ako ng sinabi ni hubo na alam ko namang ayaw mo nang kainin yung monggo eh. Hehe. Di ko inamin pero parang totoo na ayaw ko ngang kumain ng kanin.

Lumabas nga kami’t bumili ng pagkain. Ang kaso madaming alikabok sa labas. Naglagay ako ng pantakip sa mukha at buhok ko…nagulat ang ibang banyaga na nakakakilala sa akin. Di ko daw kailangang maglagay non. Aba! Ang kulit. Di marunong makaintindi kung ano ang “dust”. Oo, maalikabok nga kanina. Di pa kasi ako bumili ng mask. Inalis ko na lang tuloy yung pantakip ko habang naglalakad kami sa daan. Buti na lang at medyo di mahangin kanina.

Inaantok na ako. Kagabi ay alas tres y medya na kami natulog. Tinamad akong gumising nang maaga kaninang umaga. Ang sabi ni hubo eh mga alas diyes na lang kami pupunta ng opisina. Ang sabi ko di pwede. Kailangang maaga kami.

Parang ang haba ata ng sinulat ko ngayon. Ang gusto ko lang namang sabihin ay yung tungkol sa mybittorrent. Hehe.

Ooops. Naalala kong bisitahin muna ang mybloglog community ko. May limang mensahe sa inbox ko. Natawa ako sa sinabi ng isang tao doon. Ang tawag ba naman sa akin ay “kuwentong”…Bantot naman. Ginawa ko na ngang KAYTEE OF KUWENTONG TAMBAY ang pangalan ko sa MyBlogLog…Di ba nya makuha na ang pangalan ko ay Kay Tee at hindi Kuwentong? LOL!

Alam ko na medyo mabantot ngang pakinggan ang kuwentong tambay…pero ano’ng magagawa nyo eh ito talaga ang tambayan ko?